De Miele G 7297 SC Vi XXL is een inbouwvaatwasser die zichzelf duidelijk positioneert in het hogere segment. Je krijgt een machine met 14 couverts, drie sproeiarmen, een beladingssensor en een besteklade. Miele levert hem in de snelheidsklasse "snel" en geeft hem het predicaat topklasse, zowel voor bouwkwaliteit als waskwaliteit. Dat zijn grote woorden, maar we onderzochten wat er achter zit.

Wat deze variant onderscheidt van andere Miele-modellen, is de XXL-indeling in combinatie met de 3D MultiFlex-lade bovenin. Daarmee richt Miele zich op huishoudens die veel en gevarieerd vaat hebben: grote pannen, wijnglassen, plastic bakjes, maar ook afwijkende vormen die in een standaardmachine niet goed passen. Of dat in de praktijk zo goed werkt als het klinkt, komen we op terug.

Wie al eerder een Miele heeft gehad, weet dat dit merk bouwt voor de lange termijn. De korven rijden soepel, ook met een volle belading. De RVS kuip voelt stevig aan. Dat merk je aan kleine dingen, en het geeft vertrouwen voor dagelijks gebruik. Ter vergelijking: de Miele G 7232 SC BRWS biedt dezelfde energie- en waterprestaties, maar zonder de XXL-opbouw en de extra MultiFlex-lade.

De waskwaliteit zit goed. Ook aangekoekte pannen komen er schoon uit, en voor halve vaatladingen is er een aparte functie zodat je niet onnodig een vol programma hoeft te draaien. De beladingssensor past het water- en energieverbruik aan op wat er daadwerkelijk in de machine zit. Dat is handig in de praktijk: je hoeft er zelf niet over na te denken.

De XXL-indeling is ruim. Er passen grote pizzaborden in de onderkorf, en de besteklade bovenin is verstelbaar in hoogte. Dat maakt het makkelijker om lange messen of grote lepels kwijt te raken. Wijnglashangers zorgen voor extra stabiliteit van kwetsbare glazen. Toch zijn er kanttekeningen: grote borden in de onderkorf staan soms niet stabiel en kunnen kantelen. En wie hoge glazen heeft, kan problemen tegenkomen met het klaprekje boven de bovenste korf. Dat staat voor sommige glazen net te laag.

In de praktijk merk je dat de flexibele indeling meer mogelijkheden geeft dan een standaardmachine, maar het is geen tovermiddel. Je moet soms puzzelen, zeker met grote of onregelmatig gevormde stukken. De besteklade vervangt het mandje niet volledig voor iedereen, maar wie overstapt, went er snel aan. Bestek per soort ordenen en dan in één keer in de la is prettiger dan een mandje uitzoeken.

De machine draait op 43 dB. Dat is iets meer dan het gemiddelde van 41,2 dB in deze categorie. Toch is 43 dB in de praktijk nauwelijks hoorbaar, zeker in een gesloten keuken. In een open keuken hoor je hem amper, en vergaderingen thuis zijn geen probleem. Dat melden meerdere gebruikservaringen, en het klopt met wat je op basis van de specificaties mag verwachten.

Bij een lichte belading kan het geluidsniveau iets oplopen. Dat is een bekende eigenschap van vaatwassers met beladingssensoren: de sproeiarmen lopen minder belast en dat klinkt soms anders. Geen groot probleem, maar het valt op als je eraan gewend bent dat de machine altijd even stil is.

Het energieverbruik is laag. Per cyclus verbruikt deze machine 0,54 kWh, terwijl het gemiddelde in deze klasse op 0,60 kWh ligt. Per jaar kom je uit op 151,2 kWh, ook beter dan het gemiddelde van 161,6 kWh. Het waterverbruik is eveneens laag: 6 liter per cyclus en 1.680 liter per jaar. Dat is gelijk aan het laagste in de categorie. De jaarlijkse energiekosten komen op €45,36, en het water kost je nog geen €2,40 extra per jaar. Ter vergelijking: de Bosch SMV6ZCX13E verbruikt 0,65 kWh per cyclus en 2.520 liter water per jaar. Dat scheelt op termijn merkbaar.

Over de levensduur berekend, bespaar je €300 ten opzichte van een minder zuinige machine. Dat is meer dan gemiddeld, al is er in de categorie wel beter te krijgen. Maar voor dagelijks gebruik zit je hier goed.

Hier wordt het eerlijker. De AutoOpen-droogfunctie opent de deur automatisch aan het einde van het programma, zodat vochtige lucht kan ontsnappen en de vaat verder droogt door ventilatie. Het idee is goed, maar de praktijk is wisselend. Glazen en keramiek komen er droog uit. Plastic bakjes en holle voorwerpen, zoals bekers of tupperware, houden vocht vast. Dat is een fundamenteel kenmerk van ventilatiedroging, en de AutoOpen-functie verandert dat niet.

Wie overstapt van een machine met zeolietdroging, zal een verschil merken. Wie al een oudere Miele had, merkt in de praktijk weinig verschil met de droogprestaties van vroeger. Dat vinden we eerlijk gezegd tegenvallen voor een machine in dit segment. Plastic droogt slecht, en dat is een bekend aandachtspunt bij ventilatiedroging, maar bij dit prijsniveau had je meer mogen verwachten.

De QuickPowerWash-functie doet wat het belooft: een lading in kortere tijd wassen zonder flink in te leveren op wasresultaat. Dat is nuttig als je haast hebt. De standaardprogramma's duren lang: het eco-programma loopt al snel op naar vier uur, het automatische programma naar drie uur. De machine valt na gebruik ook terug naar het eco-programma, wat sommige gebruikers als onpraktisch ervaren.

Wat verder opvalt: er is geen tijdsindicatie op de machine zelf, geen vloerprojectie, en de app-bediening ontbreekt. Je weet niet hoelang een programma nog duurt, tenzij je bijhoudt wanneer je de machine hebt aangezet. Voor een machine in dit segment is dat een gemiste kans. De Miele G 7232 SCU CLST biedt dezelfde energieprestaties en hetzelfde geluidsniveau, en is een interessante vergelijking als je twijfelt of de XXL-opbouw het verschil maakt voor jou.