Positionering en doelgroep

De ASUS ProArt P16 is duidelijk niet voor iedereen. Dit is een laptop voor mensen die serieus bezig zijn met creatief werk: fotobewerking, video, animatie, motion graphics. De combinatie van een AMD Ryzen AI 9 HX 370 en een NVIDIA GeForce RTX 5090 is zwaar geschut. Daar komt bij dat hij met 1,85 kg relatief draagbaar is voor wat er onder de motorkap zit. Dat merk je als je hem dagelijks meeneemt.

De aluminium behuizing voelt stevig aan. Geen plastic, geen krakende scharnieren. Het materiaal functioneert ook als koellichaam, wat slim is. Tegelijk wordt dat frame bij zware taken warm, soms best warm. Dat is logisch, maar het is goed om te weten als je hem op schoot wil gebruiken.

Voor wie vergelijkt: de ASUS Zenbook Duo OLED Copilot+ PC UX8406CA-QL038W is een ander ASUS-alternatief met OLED-scherm, maar richt zich meer op productiviteit dan op creatieve zware taken. De ProArt P16 speelt in een andere categorie. Hij is bedoeld voor professionals die niet willen compromitteren op rekenkracht.

Scherm en beeldkwaliteit

Het OLED-paneel is 16 inch groot en toont 3840x2400 pixels. Dat is scherp. In Photoshop en Lightroom zie je direct verschil: donkere tinten zijn echt zwart, lichte plekken houden detail vast. Dat maakt belichtingscorrecties en kleurwerk een stuk nauwkeuriger. De kleurweergave is wat ons het meest opviel tijdens onze testperiode. Je hoeft niet te twijfelen of wat je op het scherm ziet ook klopt op print of in export.

De verversingssnelheid van 120 Hz zit boven het gemiddelde van 89,6 Hz in deze categorie. Voor video-editing en vloeiende scrollen door tijdlijnen merk je dat. Het scherm is ook aanraakgevoelig, wat handig is bij tekenprogramma's of als je snel iets wil aanwijzen in een compositie.

Er zijn ook kanttekeningen. Het paneel is glanzend. In een lichte ruimte of bij horizontaal gebruik spiegelt het scherm. Combineer dat met de lichte wobble die het dunne beeldscherm vertoont en je snapt dat je dit ding niet op een trillend bureautje wil hebben staan. In een donkere werkomgeving is er niets aan de hand. Maar wees je er bewust van.

De helderheid ligt op 500 cd/m². Genoeg voor binnenshuis. Buiten in direct zonlicht ga je het moeilijk krijgen, maar dat is bij vrijwel elk OLED-scherm zo. Voor studiogebruik is dit prima.

Prestaties en koeling

Tijdens onze test draaiden we After Effects en Photoshop tegelijk open, met grote bestanden. De laptop haperde niet. Previews verschenen snel, renders liepen door zonder dat het systeem sloeg. De RTX 5090 helpt hier flink bij, zeker bij AI-taken zoals Denoise in Lightroom of GPU-versnelde exports. Dat werkt gewoon snel.

De CPU haalt een turbosnelheid van 5,1 GHz. Dat ligt boven het gemiddelde van 4,8 GHz voor laptops in deze klasse. De basiskloksnelheid van 2 GHz is wel lager dan het gemiddelde van 2,4 GHz. In de praktijk merk je daar weinig van bij creatief werk, want je zit zelden lang op basistempo.

Temperaturen bleven tijdens zware belasting netjes in de hand. De CPU zat rond de 79 graden, de GPU rond de 74 graden. Dat is acceptabel voor dit soort taken. De behuizing wordt wel warm aan de bovenkant boven het toetsenbord, omdat die als koelblok fungeert. Slim ontwerp, maar minder prettig als je de laptop op schoot hebt.

Het ventilatorgedrag is het enige dat wat aandacht vraagt. In de standaard fancurve springt de ventilator in een grillig ritme, van snel naar langzaam en terug. Dat wordt op den duur irritant. Met G-Helper, een gratis tool, los je dit volledig op. Je stelt een eigen curve in en de laptop is bij licht gebruik helemaal stil. Zonder die aanpassing is het minder prettig. Eerlijk? Dat had ASUS gewoon beter af kunnen stellen.